آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 18188

گفتی ز خاک بیشترند اهل عشق من/ از خاک بیشتر نه، که از خاک کمتریم

بی عمر زنده‌‌ام من و این بس عجب مدار/ روز فراق را که نهد در شمار عمر؟

کتاب حسن بتان صورت است و او معنی/بهوش باش گرت این کتاب در پیش است

پس هستی من ز هستی اوست/ تا هستم و هست، دارمش دوست

رشته تسبیح اگر بگسست، معذورم بدار/ دستم اندر ساعد ساقیّ سیمین‌ساق بود

سرو را بین بر سماع بلبلان صبح‌خیز/ همچو سرمستان به بستان، پای‌کوب و دست‌زن

پس هستی من ز هستی اوست/ تا هستم و هست دارمش دوست

دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین/ به علی شناختم من به خدا قسم خدا را

صدای سم سمند سپیده می آید/یلی که سینۀ ظلمت دریده می آید

رشته تسبیح اگر بگسست معذورم بدار/دستم اندر ساعد ساقی سیمین ساق بود

نرگس مست نوازشگر مردم دارش/خون عاشق به قدح گر بخورد نوشش باد

سنبل و سوسن و سمن هر سوی/سور گل ها به ساز و سامان است

هم‌‌نشینان تو خارانند و بس/ گل چه ارزد پیش تو ای بوالهوس

خیال روی کسی در سر است هر کس را/مرا خیال کسی کز خیال بیرون است

ما خاک تیره و رخ خوب تو آفتاب/ما صید لاغر و سر زلفت کمند ما

پای استدلالیان چوبین بود/پای چوبین سخت بی‌‌تمکین بود

گر آمدم به کوی تو چندان غریب نیست/ چون من در آن دیار هزاران غریب هست

من اگر تار سر زلف تو گیرم در چنگ/تار در ناله رود، چنگ در آید به خروش

از در درآمدی و من از خود به در شدم/گویی از این جهان به جهانی دگر شدم

منگر که شه و میری، بنگر که همی میری/در زیر یکی توده رو "کم ترکوا" برخوان