آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس نهم: موازنه و ترصیع | آزمون شماره 597

جبریل مقیم آستانت/ افلاک حریم بارگاهت

بی تو گر در جنتم ناخوش شراب سلسبیل/ با تو گر در دوزخم خرم هوای زمهریر 

غنیمت دان اگر روزی به یک دم یار را بینی/ تو در دوزخ شرابی را همانند سخا بینی

نسخ کن این آیت ایام را/ مسخ کن این صورت اجرام را

اگر تو فصیحی همه مناقب او گوی/  وگر تو دبیری همه مدایح او خوان

برگ بی‌برگی بود ما را نوال / مرگ بی‌مرگی بود ما را حلال

ذره نماید به جنب قدر تو گردون/ قطره نماید به پیش طبع تو دریا

کای به خورشید چراغ تو فرستاده فروغ/ وی به مریخ نهیب تو فرستاده صدا

ما ز بالاییم و بالا می‌رویم/ ما ز دریاییم و دریا می‌رویم

غلام نرگس مست تو تاجدارانند/ خراب بادۀ لعل تو هوشیارانند

شد مزیّن به تو مقام و محل/ شد مبیّن به تو حرام و حلال

هر صبح سر ز گلشن سودا برآورم/ وز صور آه بر فلک آوا برآورم

عشق بهین گوهری است، گوهر دل کان او/ دل عجمی صورتی است، عشق زبان دان او

اگر کیمیای وفا جست خواهی/ جز از دست هر خاک پایی نیابی

برگ بی برگی بود ما را نوال/مرگ بی مرگی بود ما را حلال

سلطان دهر گفته که ای خواجه تا کجا/ بنوشته هفت چرخ و رسیده به مستقیم

بیمارم و کارزار و تو درمانی/ بیم آرم و کار زار و تو در مانی

چون از او گشتی همه چیز از تو گشت/ چون از او گشتی همه چیز از تو گشت

ما برون را ننگریم و قال را/ ما درون را بنگریم و حال را

هم عقل دویده در رکابت/ هم شرع خزیده در پناهت