آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 14322

توصیف و بیان امور طبیعی

به کار بردن مضامین پند و اندرز در شعر

تبدیل موضوعات و تمثیلات کهن به مضامین تازه

دورشدن از حقیقت و واقعیت و تخیلی‌شدن شعر

مکانی برای مشاعره شاعران

مکانی برای مناظره بین شاعران

مکانی برای نقد آثار شاعران توسط یکدیگر

مکانی برای آشنایی عوام مردم با شعر شاعران تراز اول

هیچ رازی بحر را صائب ز ما پوشیده نیست/ از صفا آیینه سیماییم ما همچون حباب

کلیم توبه اگر می‌کنی بیا وقت است/ ز توبه، توبه کن اکنون که موسم گل شد

در بیان حال خود وحشی سخن سربسته گفت/ نکته‌دان داند که هر کس محرم این راز نیست

محتشم زد چو گدایان در دریوزه عام/تا به این پی نتوان برد که او سائل کیست

در نثر سادۀ این دوره لغات و ترکیبات عربی و اشاره به آیات و احادیث و درآمیختگی شعر و نثر یافت می‌شود.

در نثر بینابین قصد نویسنده در اصل آسان‌نویسی بوده، هرچند امروزه روان و آسان به نظر نمی‌رسد.

در دورۀ صفویه از نثر مصنوع در فرمان‌ها و منشآت و دیباچۀ کتاب‌ها استفاده می‌شد.

نثر مصنوع این دوره، حلاوت و فخامت نثر فنی قرن‌های ششم و هفتم را دارد.

از نمونه‌های معروف بینابین کتاب حبیب‌السیر از خواندمیر و احسن‌التواریخ از حسن بیگ روملو است.

کاربرد شعرهای ضعیف در متن نثر، که غالباً سرودۀ خود مؤلفان است، رواج دارد.

نثر مصنوع این دوره حلاوت و فخامت نثر فنی قرن‌های ششم و هفتم را ندارد.

در نثر بینابین این دوره قصد نویسنده در اصل آسان‌نویسی است؛ از همین رو از مصنوع دور شده و روان و آسان به نظر می‌رسد.