آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 543

تبدیل موضوعات کهن به مضامین تازه در میان شاعران رواج یافت.

شعر در دسترس عامه قرار گرفت و نزد پیشه‌وران و بازاریان پُر رونق شد.

شعر از حوزۀ تصرف شاعران باسواد و آگاه به فنون خارج شد.

حکومت صفوی شعر را در خدمت دربار و برای مدح و وصف خود قرار داد.

هر شبنمی در این ره صد بحر آتشین است /  دردا که این معما شرح و بیان ندارد

با جام آتشین چو تو از در در آمدی /  وسواس و غم چو دود سوی بام می‌رود

دنیا به اهل خویش ترحم نمی‌کند / آتش امان نمی‌دهد آتش‌پرست را

دوست دارد یار این آشفتگی /  کوشش بیهوده به از خفتگی

شاهان صفوی به دلیل رقابت با شاهان عثمانی و هندی و دلایلی دیگر، به مسائل فرهنگی توجه داشتند.

در عصر صفوی، شاهان دستی در زمینه ادبیات و تصوف داشتند.

از شاهان این عهد، اشعاری به زبان‌ ترکی و فارسی باقی مانده است.

یکی از دلایل بی‌توجّهی حکومت صفوی به شاعران، جلوگیری از نفوذ معارف هندوان بود که برخی شعرا با آن آشنا بودند.

جریان شعر بابافغانی، به شیوه رودکی و عنصری در جریان بود.

بعد از ظهور شاعرانی چون سعدی، مولانا و حافظ، فرصت رشد ادبیات فارسی فراهم شد.

توجه شاهان صفوی به ادبیات عرفانی، عارفان و شعرای هندی را به شعر فارسی علاقه‌مند کرد.

قالب غزل با توجه به نقش و سابقه کاربردش اجازه پرداختن به مسائل اجتماعی و سیاسی را نمی‌داد.