آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هشتم : پایه های آوایی همسان (2) | آزمون شماره 9904

به آزادگی پیش رو چون بمردی/ به مخبر پسندیده همچون به منظر

بسی رنج بردم در این سال سی/ عجم زنده کردم بدین پارسی

ور از جهل غایب شدم روز چند/ کنون کامدم در به رویم مبند

سعادت به بخشایش داور است/ نه در چنگ و بازوی زورآور است

نَ/ظَ/را/ ور/دَ/مُ/ بر/دم/ کِ/ وُ/جو/دی/ بِ/ تُ/ ما/ند/هَ/مِ/ اس/من/دُ/ تُ/ جس/می/هَ/مِ/ جس/من/دُ/ تُ/ رو/حی

نَ/ظَر/ آ/ور/دَ/مُ/بر/دم/ کِ/ وُ/جو/دی/ بِ/ تُ/ ما/ند/هَ/مِ/ اس/من/دُ/ تُ/ جس/می/هَ/مِ/ جس/من/دُ/ تُ/ رو/حی

نَ/ظَ/را/ ور/دَ/مُ/ بر/دم/ کِ/ وُ/جو/دی/ بِ/ تو/ ما/ند/هَ/مِ/ اس/من/دُ/ تو/ جس/می/هَ/مِ/ جس/من/دُ/ تو/ رو/حی

نَ/ظَ/را/ ور/دَمُ/ بر/دم/ کِ/ وُ/جو/دی/ بِ/ تُ/ ما/ند/هَ/مِ/ اس/من/دُ/ تُ/ جس/می/هـَ/مه/ جس/من/دُ/ تُ/ رو/حی

الف-ب

الف-هـ

ب-هـ

ب-ج

چه برخیزد از خود و آهن تو را/ چو سر آهنین نیست در زیر خود

ز سرگشتگی زیر چوگان چرخ/ چو گویی ندانی فراز از فرود

خرد گر سخن برگزیند همی/ همان را گزیند که بیند همی

زهی ماه در مهر سرو بلندت/ شکر در گدازش ز تشویر قندت

هر نکته‌ای که گفتم در وصف آن شمایل/ هر کو شنید گفتا لله درُّ قایل 

ای صبح شب‌نشینان جانم به طاقت آمد/ از بس که دیر کردی چون شام روزه‌داران

هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی/ کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را 

شاه عالم را بقا و عز و ناز/ باد و هر چیزی که باشد زین قبیل