آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 11400

جرمی ندارم بیش از این کز جان وفادارم تو را / ور قصد آزارم کنی هرگز نیازارم تو را

من نه آن صورت‌پرستم کز تمنای تو مستم / هوش من دانی که برده است آن‌که صورت می‌نگارد

دلم در جنبش آمد بار دیگر / ندانم تا چه دارد باز در سر

تو را در دوستی رایی نمی‌بینم نمی‌بینم / مرا اندر دلت جایی نمی‌بینم نمی‌بینم

هرکه از درگاه عزّت یافت توقیع قبول / پیش درگاهش کمر بندد به خدمت روزگار

لشکری را گه به کام گرگ مردم‌خوار خواهد / کشوری را گه به دست مرد مردم‌دار دارد

تا که باشد ضدّ عزّت ذلّت اندر روزگار / دوستانت در جهان باشند غرق عزّ و ناز

روز کوشیدن زمین از دست او گردد تهی / روز بخشیدن زمان از دست او خواهد فرار

$--U/--U/--U$

$--U/---U/---U$

$---U/---U/---U$

$-UU/--UU/--UU$

من اندر خود نمی‌یابم که روی از دوست برتابم / بدار ای دوست، دست از من که طاقت رفت و پایابم

ز عقل اندیشه‌ها زاید که مردم را بفرساید / گرت آسودگی باید برو عاشق شو ای عاقل

ازین پس عیب شیدایان نخواهم کرد و مسکینان / که دانشمند از این صورت برآرد سر به شیدایی

ای که در دل جای داری بر سر چشمم نشین / کاندرین بیغوله ترسم تنگ باشد جای تو

زبان و ادبیات فارسی در قرن هفتم، در اوج شکوفایی بود و قالب‌های جدیدی در شعر و نثر پدید آمد.

«طبقات ناصری» و «مرصاد العباد من المبدأ الی المعاد» از جمله آثار منثور ساده در قرن هشتم هجری‌اند.

سلمان ساوجی از سعدی، مولوی و نظامی در اشعار خود تأثیر پذیرفته است.

«تحفه‌الاحرار» جامی و «عشاق‌نامه» اثر عراقی، به پیروی از داستان‌های نظامی سروده شده‌اند.