آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 6849

همه عمر برندارم سر از این همه خمار مستی/ که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی 

با محتسب به جنگیم، از زاهدان به تنگیم/ با شیشه‌ایم یک دل، یک رنگ با شرابیم

آمد در میخانه تا خانه برد ما را/ بنمود بهار نو تا تازه کند ما را 

چه سرمایه سازم که سودی کند گفت/ اگر می‌توانی قناعت قناعت 

بنشستهام من بر درت تا بو که برجوشد وفا / باشد که بگشایی دری گویی که برخیز اندر آ

از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه / اِنَی رایتُ دهراً مِن هِجرِکَ القیامَه 

ای باد بی‌آرام ما با گل بگو پیغام ما / کای گل گریز اندر شکر چون گشتی از گلشن جدا 

عاشقان را شد مُسلّم شب نشستن تا به روز / خوردنی و خواب نی اندر هوای دل‌فروز

اشک ز بیداد عشق پرده‌گشا می‌شود /  فهم معما کنید آبله وا می‌شود

عمرگذشت و همچنان داغ وفاست زندگی / زحمت دل کجا بریم آبله پاست زندگی

چندین دماغ دارد اقبال و جاه مینا / بر عرش می‌توان چید از دستگاه مینا  

عمری است چون‌ گل می‌روم زین باغ حرمان در بغل / از رنگ دامن بر کمر، از بو گریبان در بغل

ای خواجه نمی‌بینی این روز قیامت را / این یوسف خوبی را این خوش قد و قامت را

خورشید چون برآید هر ذرّه رو نماید / نوری دگر بباید ذرّات مختفی را

زان سوی او چندان کرم زین سو خلاف و بیش و کم / زان سوی او چندان نعم زین سوی تو چندین خطا

ماهی است که در گردش لاغر نشود هرگز / خورشید جمال او بدریده ظلامت را