صرف خرج در ماضی، مضارع، امر، نهی

راهنمایی کوتاه: فعل عربی «خَرَجَ» یعنی بیرون رفت و صرف آن را در چهار حالت می‌نویسیم.

گام‌به‌گام:

• ۱) ریشهٔ فعل را پیدا کن: خ-ر-ج.
• ۲) الگوی آن مانند فَعَلَ یَفْعُلُ است.
• ۳) ماضی و مضارع را با شناسه‌های مناسب بساز.
• ۴) امر را از مضارع دوم‌شخص بساز و نهی را با «لا» و مضارع مجزوم بساز.

پاسخ نهایی:

ماضی:

• هو: خَرَجَ
• هما: خَرَجَا
• هم: خَرَجُوا
• هي: خَرَجَتْ
• هما: خَرَجَتَا
• هن: خَرَجْنَ
• أنت: خَرَجْتَ
• أنتما: خَرَجْتُمَا
• أنتم: خَرَجْتُمْ
• أنتِ: خَرَجْتِ
• أنتما: خَرَجْتُمَا
• أنتن: خَرَجْتُنَّ
• أنا: خَرَجْتُ
• نحن: خَرَجْنَا

مضارع:

• هو: يَخْرُجُ
• هما: يَخْرُجَانِ
• هم: يَخْرُجُونَ
• هي: تَخْرُجُ
• هما: تَخْرُجَانِ
• هن: يَخْرُجْنَ
• أنت: تَخْرُجُ
• أنتما: تَخْرُجَانِ
• أنتم: تَخْرُجُونَ
• أنتِ: تَخْرُجِينَ
• أنتما: تَخْرُجَانِ
• أنتن: تَخْرُجْنَ
• أنا: أَخْرُجُ
• نحن: نَخْرُجُ

امر (فقط دوم‌شخص):

• أنت: اُخْرُجْ
• أنتِ: اُخْرُجِي
• أنتما: اُخْرُجَا
• أنتم: اُخْرُجُوا
• أنتن: اُخْرُجْنَ

نهی (فقط دوم‌شخص):

• أنت: لا تَخْرُجْ
• أنتِ: لا تَخْرُجِي
• أنتما: لا تَخْرُجَا
• أنتم: لا تَخْرُجُوا
• أنتن: لا تَخْرُجْنَ

مثال مشابه: فعل «کَتَبَ يَكْتُبُ» هم همین الگو را دارد؛ مثلاً: أَنْتَ تَكْتُبُ ← اُكْتُبْ، و نهی آن می‌شود: لا تَكْتُبْ.

اگر می‌خواهی بیشتر یاد بگیری: همین صرف را یک‌بار برای فعل «دَخَلَ يَدْخُلُ» انجام بده تا الگو در ذهنت ثابت شود.