راهنمایی کوتاه: دانشمندان و متفکران اجتماعی ویژگیهای مشترکی دارند که آنها را در کشف حقایق و تحلیل جامعه توانمند میسازد.
گامبهگام:
- ۱) کنجکاوی: آنها همواره سوال میپرسند و در پی درک عمیقتر پدیدههای طبیعی و اجتماعی هستند.
- ۲) تفکر انتقادی: اطلاعات را به سادگی نمیپذیرند، بلکه آنها را تحلیل، ارزیابی و نقد میکنند.
- ۳) روشمندی: برای بررسی مسائل از روشهای علمی و نظاممند استفاده میکنند (مانند مشاهده، جمعآوری داده، آزمایش فرضیه).
- ۴) بیطرفی علمی: سعی میکنند تا حد امکان از پیشداوریها و تعصبات شخصی دوری کنند.
- ۵) خلاقیت: برای توضیح پدیدهها نظریهها و مدلهای جدید ارائه میدهند.
- ۶) تعهد به حقیقت: شواهد و دادهها را بر باورهای قبلی ترجیح میدهند و حاضرند نظرات خود را در مواجهه با شواهد جدید اصلاح کنند.
پاسخ نهایی: دانشمندان (علوم طبیعی) و متفکران اجتماعی (جامعهشناسان، فیلسوفان) افرادی کنجکاو، منتقد، روشمند، بیطرف (در حد امکان)، خلاق و متعهد به کشف حقیقت هستند. تفاوت اصلی آنها در موضوع مطالعه است: دانشمندان پدیدههای فیزیکی و طبیعی را بررسی میکنند و متفکران اجتماعی به رفتار انسانها، نهادها، فرهنگ و روابط اجتماعی میپردازند.
مثال مشابه: یک زیستشناس (دانشمند) با روش آزمایشگاهی به مطالعه سلولها میپردازد و یک جامعهشناس (متفکر اجتماعی) با روشهایی مانند پرسشنامه و مصاحبه، تأثیر شبکههای اجتماعی بر روابط خانوادگی را بررسی میکند. هر دو از مراحل مشابه «طرح سوال، جمعآوری داده، تحلیل و نتیجهگیری» استفاده میکنند.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: درباره «روش علمی» و «روش تحقیق در علوم اجتماعی» بیشتر مطالعه کن. میتوانی زندگینامه دانشمندانی مانند «مریم میرزاخانی» یا متفکران اجتماعی مانند «علی شریعتی» را بخوانی تا این ویژگیها را در عمل ببینی.
