راهنمایی کوتاه: این ترکیب از یک اتم کربن و چهار اتم فلوئور تشکیل شده است.
گامبهگام:
- ابتدا عناصر موجود در ترکیب را شناسایی میکنیم: C (کربن) و F (فلوئور).
- تعداد اتم هر عنصر را میشماریم: یک اتم کربن (C) و چهار اتم فلوئور (F).
- ترکیب از یک نافلز (کربن) و یک نافلز دیگر (فلوئور) تشکیل شده است. این نوع ترکیب، یک ترکیب مولکولی یا کووالانسی است.
- در نامگذاری ترکیبات کووالانسی دوتایی (دو عنصری)، ابتدا نام عنصر اول (کربن) و سپس نام عنصر دوم (فلوئور) را با پسوند "-ید" میآوریم. پسوند "-ید" نشاندهنده آنیون (یون منفی) است.
- برای نشان دادن تعداد اتم هر عنصر، از پیشوندهای یونانی استفاده میکنیم. پیشوند "تترا-" به معنای چهار است.
- بنابراین، نام ترکیب به این صورت خواهد بود: ابتدا پیشوند تعداد برای عنصر دوم (فلوئور) یعنی "تترا"، سپس نام عنصر دوم با پسوند "-ید" یعنی "فلوئورید"، و در نهایت نام عنصر اول یعنی "کربن".
پاسخ نهایی: نام ترکیب CF₄، تترافلوئورید کربن است.
مثال مشابه: ترکیب N₂O₅ از دو اتم نیتروژن (N) و پنج اتم اکسیژن (O) تشکیل شده است. نام آن پنتااکسید دینیتروژن است (پنتا = پنج، اکسید = اکسیژن + id، دی = دو).
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی قواعد نامگذاری ترکیبات یونی (مانند NaCl) را با قواعد نامگذاری ترکیبات مولکولی (مانند CO₂) مقایسه کنی. همچنین پیشوندهای یونانی مونو (1)، دی (2)، تری (3)، تترا (4)، پنتا (5)، هگزا (6)، هپتا (7)، اکتا (8)، نونا (9)، دکا (10) را برای ترکیبات مولکولی به خاطر بسپار.