راهنمایی کوتاه: هر یک از این سه مفهوم، به یک بُعد از استعمار اشاره دارد؛ یکی سیاسی است، یکی فرهنگی و یکی نظامی.
گامبهگام:
- استعمار فقط یعنی اشغال نظامی نیست؛ گاهی یک کشور را بدون حضور سرباز هم وابسته میکنند.
- وقتی استعمارگران بهجای قدرتهای مردمی، کسانی را بر سر کار میآورند که از آنها دستور میگیرند، به این شکل استعمار سیاسی میگویند. نمونهاش همان «دولتهای دستنشانده» است.
- وقتی ارزشها، سبک زندگی و افکار یک جامعه را ترویج میکنند تا فرهنگ بومی تضعیف شود، این استعمار فرهنگی است؛ به همین خاطر گاهی از عبارت «ناتوی فرهنگی» استفاده میشود.
- و وقتی ارتش یک کشور وارد سرزمین دیگری میشود و آن را تصرف میکند، استعمار نظامی رخ داده است.
پاسخ نهایی:
- الف) دولتهای دستنشانده ← استعمار سیاسی
- ب) ناتوی فرهنگی ← استعمار فرهنگی
- ج) اشغال نظامی ← استعمار نظامی
مثال مشابه: اگر یک برند خارجی همهجا لباس و موسیقی خودش را ترویج کند و بچهها الگویشان خارجی شود، به آن «نفوذ فرهنگی» یا استعمار فرهنگی میگوییم؛ درست مثل ناتوی فرهنگی.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: دربارهٔ «استعمار کهن» و «استعمار نو» هم میتوانی بخوانی؛ اشغال نظامی بیشتر مربوط به استعمار کهن است، ولی دولتهای دستنشانده و ناتوی فرهنگی معمولاً نشانههایی از استعمار نو به شمار میروند.