راهنمایی کوتاه: در دیابت نوع یک، سلولها به انسولین حساس هستند اما انسولین کافی تولید نمیشود.
گامبهگام:
- ۱) دیابت نوع یک یک بیماری خودایمنی است که در آن سلولهای بتای پانکراس تخریب میشوند و تولید انسولین تقریباً به صفر میرسد.
- ۲) انسولین هورمونی است که به سلولها اجازه میدهد گلوکز را از خون جذب کنند.
- ۳) در دیابت نوع یک، سلولها همچنان به انسولین حساس هستند (یعنی گیرندههای انسولین سالم هستند)، ولی چون انسولین وجود ندارد، گلوکز وارد سلول نمیشود و در خون جمع میشود.
- ۴) این برخلاف دیابت نوع دو است که در آن سلولها نسبت به انسولین مقاوم میشوند (کاهش حساسیت).
پاسخ نهایی: در دیابت نوع یک، حساسیت سلولها به انسولین طبیعی است، اما کمبود انسولین باعث افزایش قند خون میشود.
مثال مشابه: فرض کنید انسولین کلید باز کردن در سلول است. در دیابت نوع یک، قفل (گیرنده) سالم است ولی کلید گم شده؛ بنابراین در باز نمیشود. در دیابت نوع دو، کلید هست ولی قفل خراب است (کاهش حساسیت).
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: تفاوت دیابت نوع یک و دو، نقش گیرندههای انسولین، و تأثیر ورزش بر حساسیت به انسولین را مطالعه کن.
