راهنمایی کوتاه: اصل جمع برای شمارش انتخابهای جداگانه و اصل ضرب برای شمارش انتخابهای پشتسرهم به کار میرود.
گامبهگام:
۱) اصل جمع: اگر دو کار A و B داشته باشیم که نمیتوانند همزمان انجام شوند، تعداد کل راههای انجام یکی از آنها برابر است با مجموع راههای هر کار. فرمول: (در صورت disjoint بودن).
۲) اصل ضرب: اگر دو کار A و B داشته باشیم که به ترتیب و مستقل از هم انجام شوند، تعداد کل راههای انجام هر دو برابر است با حاصلضرب راههای هر کار. فرمول: .
۳) تفاوت اصلی: اصل جمع برای موقعیتهایی است که از بین گزینهها یکی را انتخاب میکنیم (یا-یا)، اما اصل ضرب زمانی است که چند مرحله را پشت سر هم انجام میدهیم (و-و).
پاسخ نهایی: اصل جمع میگوید اگر دو انتخاب جداگانه و غیرهمزمان داشته باشی، تعداد کل راهها را با جمع بهدست میآوری. اصل ضرب میگوید اگر چند انتخاب پیدرپی و مستقل داشته باشی، تعداد کل راهها را با ضرب بهدست میآوری.
مثال مشابه: فرض کن در یک بستنیفروشی ۳ طعم بستنی و ۲ نوع کیک داری. اگر بخواهی یک بستنی یا یک کیک بخوری (یکی از این دو)، از اصل جمع استفاده میکنی: ۳+۲=۵ انتخاب. اما اگر بخواهی یک بستنی و یک کیک با هم بخوری، از اصل ضرب استفاده میکنی: ۳×۲=۶ انتخاب.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی به مبحث «شمارش بدون شمردن» و «اصل جمع و ضرب در احتمال» مراجعه کنی. همچنین به یاد داشته باش که اصل جمع برای پیشامدهای ناسازگار و اصل ضرب برای پیشامدهای مستقل کاربرد دارد.