راهنمایی کوتاه: درست است، در اسیدهای ضعیف مانند اسید استیک، غلظت مولکولهای تجزیهنشده بیشتر از غلظت یونهای هیدرونیوم است.
گامبهگام:
- ۱) اسید نیتریک (HNO₃) یک اسید قوی است و در آب تقریباً به طور کامل به یونها تجزیه میشود: HNO₃ + H₂O → H₃O⁺ + NO₃⁻. بنابراین در محلول آن، غلظت مولکولهای HNO₃ باقیمانده بسیار کم است.
- ۲) اسید استیک (CH₃COOH) یک اسید ضعیف است. در آب فقط بخش کوچکی از مولکولهای آن پروتون از دست میدهند و به یون تبدیل میشوند: CH₃COOH + H₂O ⇌ H₃O⁺ + CH₃COO⁻.
- ۳) در یک محلول اسید استیک، بیشتر مولکولها به شکل خنثی (CH₃COOH) باقی میمانند و فقط درصد کمی (معمولاً کمتر از ۵٪) به یونهای H₃O⁺ و CH₃COO⁻ تبدیل میشوند.
- ۴) بنابراین، در محلول اسید استیک، غلظت مولکولهای اسید تجزیهنشده (CH₃COOH) بسیار بیشتر از غلظت یونهای هیدرونیوم (H₃O⁺) است.
- ۵) اگر در یک محلول، هم اسید نیتریک قوی و هم اسید استیک ضعیف وجود داشته باشد، رفتار کلی به غلظت و قدرت نسبی هر اسید بستگی دارد. اما جملهٔ شما به طور کلی برای اسیدهای ضعیف مانند اسید استیک درست است.
پاسخ نهایی: بله، جملهٔ شما درست است، به ویژه برای اسیدهای ضعیف مانند اسید استیک. در چنین اسیدهایی، تعادل شیمیایی به سمت شکل مولکولی است، بنابراین غلظت مولکولهای اسید تجزیهنشده بیشتر از غلظت یونهای هیدرونیوم است.
مثال مشابه: اسید کربنیک (H₂CO₃) در نوشابه یک اسید ضعیف است. در یک بطری نوشابه، تعداد مولکولهای H₂CO₃ بسیار بیشتر از تعداد یونهای H₃O⁺ است که از تجزیهٔ آن تشکیل میشوند.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی دربارهٔ ثابت تفکیک اسید (Ka) مطالعه کنی. Ka برای اسیدهای ضعیف کوچک است (مثلاً برای اسید استیک حدود ۱.۸ × ۱۰⁻⁵)، که نشاندهندهٔ درصد تجزیهٔ بسیار کم است. هرچه Ka کوچکتر باشد، اسید ضعیفتر است و غلظت مولکولهای تجزیهنشده در مقایسه با یونها بیشتر است.
یادآوری ایمنی: هنگام کار با اسیدها در آزمایشگاه، همیشه از لوازم حفاظتی مانند عینک و دستکش استفاده کن و تحت نظارت معلم آزمایش را انجام بده.