راهنمایی کوتاه: «بزرگمهر حکیم» یک ترکیب وصفی است، چون «حکیم» صفتی است که برای بزرگمهر به کار رفته است.
گامبهگام:
- ترکیب وصفی وقتی است که کلمهی دوم صفت باشد؛ مثل «گل زیبا» (گل موصوف، زیبا صفت).
- ترکیب اضافی وقتی است که کلمهی دوم یک اسم باشد و مالکیت یا نسبت نشان دهد؛ مثل «کتاب علی» (علی مالک کتاب).
- در عبارت «بزرگمهر حکیم»، «بزرگمهر» یک اسم خاص (نام یک شخص) و «حکیم» به معنی دانا و فیلسوف است.
- «حکیم» در اینجا صفت است، نه اسم؛ پس این عبارت یک ترکیب وصفی است.
- اگر به جای «حکیم» یک اسم میآمد (مثلاً «بزرگمهر پدر»)، آن وقت ترکیب اضافی بود.
پاسخ نهایی: «بزرگمهر حکیم» یک ترکیب وصفی است.
مثال مشابه: «سعدی شیرازی» هم یک ترکیب وصفی است، چون «شیرازی» صفت نسبی است و به سعدی نسبت داده شده است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی به کتاب فارسی پنجم، درس «ترکیب وصفی و اضافی» مراجعه کنی و مثالهای بیشتری پیدا کنی.
