راهنمایی کوتاه: این شعر درباره شکرگزاری از نعمتهای خدا و افزایش آنهاست.
گامبهگام:
- ۱) شعر را با دقت بخوان: «در نعمت خدای بگشاید. شکر کن تا خدا بیفزاید.»
- ۲) معنی شعر را درک کن: یعنی درهای نعمت خداوند باز میشود و اگر شکر کنی، خدا نعمتها را بیشتر میکند.
- ۳) به ضربالمثلهای فارسی فکر کن که همین مفهوم را دارند.
- ۴) یک ضربالمثل معروف که میگوید شکر نعمت، نعمتت افزون کند را به یاد بیاور.
- ۵) آن را به زبان ساده و درست بنویس.
پاسخ نهایی: ضربالمثل مناسب برای این شعر «شکر نعمت، نعمتت افزون کند» است.
مثال مشابه: اگر شعر دیگری بگوید «هر که بامش بیش، برفش بیشتر»، ضربالمثل «هر که بامش بیش، برفش بیشتر» را میتوان برای آن نوشت که درباره مسئولیت بیشتر با امکانات بیشتر است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن برای شعرهای دیگر هم ضربالمثل پیدا کنی. این کار به درک بهتر ادبیات فارسی کمک میکند.
