راهنمایی کوتاه: این شعر دربارهٔ اهمیت سخن گفتن و شناخت افراد است.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا شعر را با دقت بخوان: «تا مرد سخن نگفته باشد، عیب و هنرش نهفته باشد.»
- ۲) کلمههای کلیدی را پیدا کن: «مرد» (در اینجا به معنی انسان یا فرد)، «سخن» (حرف، گفتار)، «عیب» (نقص، بدی)، «هنر» (استعداد، خوبی)، «نهفته» (پنهان).
- ۳) جمله را بخشبندی کن: بخش اول «تا مرد سخن نگفته باشد» یعنی تا زمانی که انسان حرف نزده است. بخش دوم «عیب و هنرش نهفته باشد» یعنی نقصها و استعدادهایش پنهان میماند.
- ۴) حالا دو بخش را به هم وصل کن تا معنی کامل شود.
پاسخ نهایی: معنای شعر این است: تا زمانی که یک شخص (انسان) صحبت نکند، نقاط ضعف و قوت او پنهان میماند. یعنی با حرف زدن و بیان افکار است که میتوانیم شخصیت و دانایی یا نادانی کسی را بشناسیم.
مثال مشابه: مثل این میماند که یک کتاب بسته است. تا وقتی آن را باز نکنی و نخوانی، نمیدانی داخلش چه نوشتهای دارد—خوب است یا بد. انسان هم تا حرف نزند، درونش آشکار نمیشود.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن برای شعرهای دیگر کتاب درسی هم همین روش را انجام دهی: اول بخوان، بعد کلمات سخت را معنی کن، سپس جمله را به بخشهای کوچک تقسیم کن و در نهایت معنی کامل را بنویس. میتوانی از دیکشنری فارسی هم کمک بگیری.