راهنمایی کوتاه: این دو بیت از شاهنامه فردوسی است که عشق به ایران را بیان میکند.
گامبهگام:
- ۱) ابتدا کلمات سخت را معنی میکنیم:
«چو» = مانند، مثل
«ایران» = کشور عزیز ما
«مباشد» = نباشد (منفی «باشد»)
«تن» = بدن
«مباد» = نباشد (منفی «باد»)
«بدین» = به این
«بوم» = سرزمین
«برزنده» = زنده - ۲) بیت اول: «چو ایران مباشد، تن من مباد»
یعنی: اگر ایران نباشد، بدن من هم نباشد (یعنی من هم زنده نباشم). - ۳) بیت دوم: «بدین بوم و بر، زنده یک تن مباد»
یعنی: در این سرزمین، حتی یک نفر هم زنده نباشد. - ۴) مفهوم کلی: فردوسی میگوید عشق به ایران آنقدر برایش مهم است که اگر ایران نباشد، زندگی برایش ارزشی ندارد و حتی آرزو میکند کسی در چنین شرایطی زنده نماند.
- ۵) این شعر نشاندهندهی میهنپرستی و عشق شدید فردوسی به ایران است.
پاسخ نهایی: معنی این ابیات این است: «اگر ایران وجود نداشته باشد، من هم زنده نباشم. در چنین سرزمینی حتی یک نفر هم زنده نباشد.» این شعر عشق عمیق فردوسی به وطنش را نشان میدهد.
مثال مشابه: در ادبیات فارسی، شاعران زیادی عشق به وطن را بیان کردهاند، مثل سعدی که میگوید: «بنی آدم اعضای یکدیگرند / که در آفرینش ز یک گوهرند» که دربارهی همبستگی انسانهاست.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی دربارهی زندگی فردوسی و داستانهای شاهنامه تحقیق کنی. شاهنامه، کتاب ملی ایران است و داستان پهلوانان ایرانی مثل رستم و سهراب را روایت میکند.
