راهنمایی کوتاه: برای تمرینهای نگارش، مهمترین کار این است که اول بفهمی تمرین چه میخواهد، بعد با جملههای خودت بنویسی.
اگر بگویی تمرین درس ۲ دقیقاً چه موضوعی دارد (بازنویسی، تصویرنویسی، یا نوشتن یک متن آزاد)، میتوانم دقیقتر راهنماییات کنم. اما قاعدهی کار تقریباً در همهی این تمرینها یکی است:
گامبهگام:
- ۱) صورت تمرین را دو بار با دقت بخوان و زیر کلمههای مهم خط بکش؛ ببین از تو چه خواسته شده است.
- ۲) روی یک برگهی چرکنویس، هر ایده و کلمهای را که به ذهنت میرسد، بیترتیب بنویس.
- ۳) ایدهها را مرتب کن: چه چیزی اول، چه چیزی بعد، و چه چیزی در پایان گفته شود.
- ۴) شروعِ جذاب بنویس (یک پرسش یا توصیف کوتاه)، وسط را با جزئیات کامل کن، و آخر متن را جمعبندی کن.
- ۵) جملهها را با کلمههای ربط مثل «و، اما، چون، سپس» به هم وصل کن تا متن روان شود.
- ۶) متن را با صدای بلند بخوان و غلطهای املایی و جای نقطه و ویرگول را اصلاح کن.
پاسخ نهایی: یک تمرین نگارش خوب سه ویژگی دارد: خواستهی تمرین را کامل انجام میدهد، جملههایش کامل و به هم پیوستهاند، و با زبان خودت نوشته شده است. پس اول چرکنویس، بعد پاکنویس.
مثال مشابه: فرض کن تمرین، بازنویسی یک حکایت کوتاه باشد. اول حکایت را میخوانی، بعد با کلمههای خودت مینویسی: «روزی روزگاری در یک جنگل، شیری خوابیده بود. موشی کوچک از روی او گذشت و شیر بیدار شد...» و آخرش نتیجه را اضافه میکنی: «این حکایت به ما یاد میدهد که کوچک بودن دلیل بیارزش بودن نیست.»
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: هر هفته یک عکس انتخاب کن و دربارهاش پنج جملهی زیبا بنویس؛ این تمرین کوچک، نوشتنات را خیلی قوی میکند.