راهنمایی کوتاه: به نوع کلمات دقت کن؛ سه تا از آنها اسم یا ضمیر هستند، اما یکی شان کلمهٔ پرسشی است.
گامبهگام:
- کلمهها را جداگانه معنی میکنیم: «أنت» یعنی «تو» (ضمیر خطاب). «أم» یعنی «مادر». «أب» یعنی «پدر». «أین» یعنی «کجا» (کلمهٔ پرسشی).
- حالا دقت کن: «أنت»، «أم» و «أب» همگی به انسان اشاره دارند (یکی ضمیر، دو تای دیگر اسم فامیل). اما «این» یک کلمهٔ پرسشی است که برای مکان به کار میرود.
- پس «این» با بقیه هماهنگ نیست، چون بقیه یا ضمیر شخصی هستند یا اسم فامیل، ولی «این» یک کلمهٔ پرسشی (ظرف مکان) است.
پاسخ نهایی: کلمهٔ ناهماهنگ «این» است.
مثال مشابه: اگر بگوییم «هو، هي، أنا، متی» – کدام ناهماهنگ است؟ «متی» (کی) ناهماهنگ است چون بقیه ضمایر شخصیاند و «متی» کلمهٔ پرسشی زمان است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: در عربی کلمات را بر اساس نقششان (اسم، فعل، حرف) دستهبندی کن. کلمات پرسشی مثل «أین، متی، کیف، ما» معمولاً در گروه جداگانهای قرار میگیرند.