ماضی استمراری و ماضی پیشوندی دو نوع فعل در زبان فارسی هستند که به کمک آنها میتوانیم زمان گذشته را با جزئیات بیشتری توصیف کنیم.
- ماضی استمراری: فعلی است که نشان میدهد یک عمل در گذشته به طور مداوم یا مکرر انجام میشده است. برای ساختن ماضی استمراری، میتوانیم از شناسه ماضی استمراری (می) استفاده کنیم و آن را به بن ماضی فعل اضافه کنیم. مثال: میرفتم، میخواندیم
- ماضی پیشوندی: با افزودن پیشوند «می» یا «همی» به ماضی ساده ساخته میشود و نشاندهنده تکرار یا استمرار در گذشته است. مثال: میرفتم، همیخواند
هر دو این افعال به ما کمک میکنند تا درباره اتفاقات گذشته با دقت بیشتری صحبت کنیم.
