ماضی پیوندی یا ماضی التزامی یک نوع فعل در زبان فارسی است که برای بیان کاری که در گذشته انجام شده و به زمان دیگری مرتبط است، به کار میرود.
ساختار ماضی پیوندی: بن ماضی + شناسههای ماضی
- من رفته باشم
- تو رفته باشی
- او رفته باشد
- ما رفته باشیم
- شما رفته باشید
- آنها رفته باشند
مثال: اگر زودتر رفته باشی، میتوانی به موقع به مدرسه برسی.
این فعل برای بیان احتمال یا شرط در گذشته به کار میرود.