راهنمایی کوتاه: فعل "سمع" را برای مخاطب (شما) در زمانهای مختلف صرف میکنیم.
گامبهگام:
- فعل "سمع" به معنای "شنیدن" است و از باب "سَمِعَ یَسمَعُ" میباشد.
- برای صرف به صیغه مخاطب، باید ضمایر مخاطب (أنتَ، أنتِ، أنتُما، أنتُم، أنتُنَّ) را به فعل اضافه کنیم.
- در زمان ماضی: پایه فعل "سَمِعَ" است. برای مخاطب مذکر مفرد: سَمِعْتَ (تو شنیدی). برای مخاطب مونث مفرد: سَمِعْتِ (تو شنیدی).
- در زمان مضارع: پایه فعل "یَسمَعُ" است. برای مخاطب مذکر مفرد: تَسمَعُ (تو میشناسی). برای مخاطب مونث مفرد: تَسمَعِینَ (تو میشناسی).
- برای جمع: مذکر جمع: سَمِعْتُم (شما شنیدید) در ماضی، تَسمَعُونَ (شما میشنوید) در مضارع. مونث جمع: سَمِعْتُنَّ (شما شنیدید) در ماضی، تَسمَعْنَ (شما میشنوید) در مضارع.
- برای تثنیه (دو نفر): سَمِعْتُمَا (شما دو نفر شنیدید) در ماضی، تَسمَعَانِ (شما دو نفر میشنوید) در مضارع.
پاسخ نهایی: صرف فعل "سمع" به صیغه مخاطب به این صورت است:
ماضی: سَمِعْتَ (مذکر مفرد)، سَمِعْتِ (مونث مفرد)، سَمِعْتُمَا (تثنیه)، سَمِعْتُم (مذکر جمع)، سَمِعْتُنَّ (مونث جمع).
مضارع: تَسمَعُ (مذکر مفرد)، تَسمَعِینَ (مونث مفرد)، تَسمَعَانِ (تثنیه)، تَسمَعُونَ (مذکر جمع)، تَسمَعْنَ (مونث جمع).
مثال مشابه: فعل "کَتَبَ" (نوشتن) به صیغه مخاطب: ماضی: کَتَبْتَ، کَتَبْتِ، کَتَبْتُمَا، کَتَبْتُم، کَتَبْتُنَّ. مضارع: تَکتُبُ، تَکتُبِینَ، تَکتُبَانِ، تَکتُبُونَ، تَکتُبْنَ.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن افعال دیگر مانند "فَهِمَ" (فهمیدن) یا "ذَهَبَ" (رفتن) را نیز به همین روش صرف کنی. تمرین با جدول صرف افعال میتواند بسیار مفید باشد.
