راهنمایی کوتاه: فعل امر از مصدر «دخول» (به معنای وارد شدن) ساخته میشود و برای مخاطب (تو) صرف میکنیم.
گامبهگام:
- ابتدا مصدر ثلاثی مجرد فعل را پیدا میکنیم: «دخول» (به معنای وارد شدن).
- برای ساختن فعل امر، ابتدا فعل مضارع آن را میسازیم: «یدخُلُ» (او وارد میشود).
- حرف مضارع «ی» را از اول فعل مضارع حذف میکنیم: «دخُلُ».
- اگر حرف اول بعد از حذف، ساکن باشد (مثل «د» در اینجا)، آن را با همزه وصل به فتحه (اَ) جایگزین میکنیم: «اُدخُل».
- در نهایت، برای صیغه دوم شخص مفرد مذکر (تو) فعل امر میشود: «اُدخُل» به معنای «وارد شو!».
پاسخ نهایی: فعل امر از ریشه «دخل» برای مخاطب مذکر مفرد (تو) به صورت «اُدخُل» (وارد شو!) صرف میشود.
مثال مشابه: برای فعل «کَتَبَ» (نوشت):
مصدر: کتابة ← مضارع: یکتُبُ ← حذف یاء: کتُبُ ← تبدیل به همزه وصل: اُکتُب ← امر: «اُکتُب» (بنویس!).
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن برای افعال دیگر مثل «فَتَحَ» (باز کرد) یا «قَرَأَ» (خواند) نیز فعل امر بسازی. قاعده کلی این است: از مضارع، حرف مضارع را حذف کن، اگر حرف اول ساکن شد، با همزه وصل (اَ) شروع کن.
