راهنمایی کوتاه: مضارع منفی برای بیان کاری که انجام نمیشود به کار میرود، اما فعل نهی برای منع و نهی کردن از انجام کاری استفاده میشود.
گامبهگام:
- ۱) فعل مضارع منفی: برای نفی کردن یک عمل در زمان حال یا آینده به کار میرود. یعنی میگوییم کاری انجام نمیشود یا نخواهد شد.
- ۲) برای جمع مؤنث، فعل مضارع با ضمیر «هُنَّ» (آنها - مؤنث) صرف میشود و قبل از آن «لا»ی نفی میآید. مثال: هُنَّ لا یَکتُبْنَ (آنها نمینویسند).
- ۳) فعل نهی: برای منع کردن و دستور دادن به کسی که کاری را انجام ندهد استفاده میشود. یعنی میگوییم «انجام نده!».
- ۴) برای جمع مؤنث، فعل نهی از مصدر مضارع ساخته میشود و قبل از آن «لا»ی نهی میآید. مثال: لا تَکتُبْنَ (ننویسید - خطاب به جمع مؤنث).
- ۵) تفاوت اصلی در هدف است: مضارع منفی یک بیان واقعیت است (کاری انجام نمیشود)، اما فعل نهی یک درخواست یا دستور است (کاری را انجام ندهید).
- ۶) تفاوت در ساختار: در مضارع منفی ضمیر جدا میآید (هُنَّ لا یَکتُبْنَ)، اما در فعل نهی ضمیر به فعل متصل میشود (لا تَکتُبْنَ).
پاسخ نهایی: مضارع منفی برای نفی کردن عمل در زمان حال/آینده است و با «لا»ی نفی + فعل مضارع + ضمیر جدا (مثل هُنَّ لا یَکتُبْنَ) ساخته میشود. فعل نهی برای منع کردن از انجام عمل است و با «لا»ی نهی + فعل مضارع با ضمیر متصل (مثل لا تَکتُبْنَ) ساخته میشود.
مثال مشابه:
- مضارع منفی جمع مؤنث: هُنَّ لا یَذهَبْنَ إلی المدرسة (آنها به مدرسه نمیروند).
- فعل نهی جمع مؤنث: لا تَذهَبْنَ إلی السوق (به بازار نروید - خطاب به جمع مؤنث).
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن برای هر دو ساختار چند مثال دیگر بنویسی و آنها را در جمله به کار ببری. همچنین میتوانی تفاوت آنها را با مضارع منفی و نهی برای جمع مذکر مقایسه کنی.
