راهنمایی کوتاه: فعل مضارع به عمر، فعلی است که در زمان حال یا آینده انجام میشود و به حرف «عمر» ختم میشود.
گامبهگام:
- ۱) فعل مضارع فعلی است که در زمان حال یا آینده اتفاق میافتد، مانند «یَکتُبُ» (مینویسد).
- ۲) فعل مضارع به عمر، نوع خاصی از فعل مضارع است که به حرف «ع» (عین) در آخر ختم میشود.
- ۳) این فعل از ریشههای سهحرفی ساخته میشود و معمولاً به صورت «یَفعَلُ» (با ع در آخر) صرف میشود.
- ۴) مثال: از ریشه «عَمَرَ» (عمر کردن)، فعل مضارع «یَعمُرُ» (عمر میکند) ساخته میشود.
- ۵) در صرف، این فعل در همه ضمایر به همین الگو باقی میماند، مثلاً «تَعمُرُ» (تو عمر میکنی).
پاسخ نهایی: فعل مضارع به عمر، فعلی مضارع است که به حرف «ع» ختم میشود و از ریشههای سهحرفی مانند «عَمَرَ» مشتق میشود، مانند «یَعمُرُ».
مثال مشابه: از ریشه «عَلَمَ» (دانستن)، فعل مضارع «یَعلَمُ» (میداند) ساخته میشود که به عمر نیست، اما برای مقایسه، از ریشه «عَمِلَ» (کار کردن)، فعل مضارع «یَعمَلُ» (کار میکند) داریم که به عمر است.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: سعی کن فعلهای مضارع دیگر مانند به نون یا به یاء را هم تمرین کنی تا تفاوتها را بهتر درک کنی. کتاب درسی عربی نهم را برای مثالهای بیشتر بررسی کن.
