راهنمایی کوتاه: ذکری که در آن خداوند را از هر عیب و زشتی پاک میدانیم، «تسبیح» نام دارد.
گامبهگام:
- در نماز در حال رکوع و سجده ذکرهایی میگوییم که خداوند را ستایش و از هر نقصی منزّه میدانیم.
- این معنا با کلمهٔ «سبحان» (به معنای پاکی از عیب) آغاز میشود.
- در رکوع میگوییم «سبحان ربی العظیم» یعنی «منزّه است پروردگار بزرگ من».
- در سجده میگوییم «سبحان ربی الأعلی» یعنی «منزّه است پروردگار برتر من».
- بنابراین پاسخ درست، ذکر «سبحان ربی العظیم» (برای رکوع) یا «سبحان ربی الأعلی» (برای سجده) است.
پاسخ نهایی: ذکر «سبحان ربی العظیم و بحمده» (یا «سبحان ربی الأعلی و بحمده») ترجمهٔ «خداوند را از هر بدی و زشتی پاک میدانیم» است.
مثال مشابه: اگر معنی «خداوند بسیار بخشنده است» را بخواهیم، ذکر «الرحمن الرحیم» را میگوییم.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: میتوانی معنای دیگر ذکرهای نماز مثل «الله اکبر» و «الحمدلله» را هم در کتاب پیامهای آسمان نهم جستوجو کنی.
