راهنمایی کوتاه: این جمله میگوید فقط دانستن یک مطلب برای عمل کردن به آن کافی است؛ اما آیا در زندگی واقعی و در قرآن چنین چیزی تأیید شده؟
گامبهگام:
- ۱) جمله را بخوان: «تنها شناخت و آگاهی از یک مطلب برای عمل به آن کافی است». یعنی اگر چیزی را بدانی، خودبهخود انجامش میدهی؟
- ۲) به مثالهای روزمره فکر کن: خیلی از مردم میدانند که سیگار مضر است، اما باز هم سیگار میکشند. پس شناخت به تنهایی کافی نیست.
- ۳) در قرآن و روایات اسلامی، بارها تأکید شده که علم باید با عمل همراه باشد. مثلاً خداوند میفرماید: «وَقُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ» (سوره توبه، آیه ۱۰۵) – یعنی بگو عمل کنید، خدا عمل شما را میبیند. پس علم بدون عمل ارزش کامل را ندارد.
- ۴) از نظر دینی، برای عمل نیاز به نیت خالص، اراده و تقوا هم داریم. پس تنها شناخت کافی نیست.
پاسخ نهایی: نادرست (جمله اشتباه است).
مثال مشابه: اگر کسی بداند که راستگفتن خوب است، اما همیشه دروغ بگوید، آن دانش به تنهایی او را راستگو نمیکند. پس برای عمل به یک رفتار، علاوه بر دانش، به تصمیم و پایداری نیاز داریم.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: به سوره مبارکه «العصر» مراجعه کن که میگوید: «إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ» – یعنی ایمان و عمل صالح با هم نجاتبخش هستند.
