راهنمایی کوتاه: در روایات اسلامی، همنشین بد به کسی تشبیه شده است که با او نشستن باعث آزار و آسیب میشود، مانند دمیدن باد به آتش یا بوی بد.
گامبهگام:
- در حدیثی از پیامبر اکرم (ص) یا امام علی (ع) نقل شده: «مَثَلُ الْجَلِیسِ الصَّالِحِ وَ الْجَلِیسِ السَّوْءِ کَحَامِلِ الْمِسْکِ وَ نَافِخِ الْکِیرِ» یعنی مثل همنشین خوب و بد مانند عطر فروش و آهنگری است که با دم خود آتش را شعلهور میکند.
- همنشین بد مانند نافخ کیر (دمندهٔ کورهٔ آهنگری) است که اگر آتش به لباس تو نرسد، بوی دود و آتش به تو میرسد.
- پس همنشین بد یا باعث گناه و انحراف میشود (آتش) یا حداقل اثر منفی روحی و اخلاقی بر جای میگذارد (بوی بد).
پاسخ نهایی: در روایات، همنشین بد به دمندهٔ کورهٔ آهنگری (نافخ کیر) تشبیه شده است که یا لباس تو را میسوزاند یا بوی بد و دود به تو میدهد.
مثال مشابه: مانند این است که با کسی دوست باشی که همیشه حرفهای زشت میزند؛ حتی اگر تو حرف نزنی، کمکم به آن عادت میکنی و تحت تأثیر قرار میگیری.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: به کتاب پیامهای آسمان نهم، درس «خودشناسی» یا «ارزش دوست خوب» مراجعه کن. همچنین میتوانی حدیث «المرء على دين خليله» را مطالعه کنی.
