«و شاورهم في الامر فاذا عزمت فتوكّل علي الله»

«قل حسبي الله»

«ان ارادني الله بضرّ هل هنّ كاشفات ضرّه …»

«و توکّل علی الحیّ الّذی لایموت»

چون خداوند اسرار و میزان بینش آنان را می‌داند. _ «وَ عَسیَْ اَن تَکرَهوا شَیئاً وَ هُوَ خَیرٌ لَکُم وَ عَسیَْ اَن تُحِبّوا شَیئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُم»

چون می‌دانند سررشتة کارها به دست خداست. _ «وَ عَسیَْ اَن تَکرَهوا شَیئاً وَ هُوَ خَیرٌ لَکُم وَ عَسیَْ اَن تُحِبّوا شَیئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُم»

چون می‌دانند سررشتة کارها به دست خداست. _ «اِن اَرادَنِیَ اللهُ بِضُرٍّ هَل هُنَّ کاشِفاتُ ضُرِّهِ اَو اَرادَنی بِرَحمَةٍ، هَل هُنَّ مُمسِکاتُ رَحمَتِهِ قُل حَسبِیَ الله»

چون خداوند اسرار و میزان بینش آنان را می‌داند. _ «اِن اَرادَنِیَ اللهُ بِضُرٍّ هَل هُنَّ کاشِفاتُ ضُرِّهِ اَو اَرادَنی بِرَحمَةٍ، هَل هُنَّ مُمسِکاتُ رَحمَتِهِ قُل حَسبِیَ الله»

چون خداوند اسرار و میزان بینش آنان را می‌داند. _ «وَ عَسی اَن تَکرَهوا شَیئاً وَ هُوَ خَیرٌ لَکُم …»

چون می‌دانند سر رشتة کارها به دست خداست. _ «وَ عَسی اَن تَکرَهوا شَیئاً وَ هُوَ خَیرٌ لَکُم …»

 چون می‌دانند سر رشتة کارها به دست خداست. _ «اِن اَرادَنی اللهُ بِضُرٍّ هَل هُنَّ کاشِفاتُ ضُرِّهِ …»

 چون خداوند اسرار و میزان بینش آنان را می‌داند. _ «اِن اَرادَنی اللهُ بِضُرٍّ هَل هُنَّ کاشِفاتُ ضُرِّهِ …»

ياد خداوند _ اندیشیدن به قيامت

پناه بردن به خداوند _ ياد خداوند

پناه ‌بردن به خداوند _ واگذاری نتیجهٔ کارها به خدا

ياد خداوند _ پناه ‌بردن به خداوند

علم و حکمت الهی _ سپردن کارها به خداوند علیم و قدیر

علم و حکمت الهی _ انجام وظایف و مسئولیت‌ها به شایستگی

اراده و قدرت الهی _ انجام وظایف و مسئولیت‌ها به شایستگی

اراده و قدرت الهی _ سپردن کارها به خداوند علیم و قدیر