صامتها و مصوتها اجزای اصلی تشکیلدهندهٔ واژگان زبان فارسی هستند.
- صامتها: به حروفی گفته میشود که هنگام تلفظ، هوا در دهان یا گلو به نحوی متوقف یا محدود میشود. مانند: «ب»، «پ»، «ت».
- مصوتها: به حروفی گفته میشود که هنگام تلفظ، هوا بدون محدودیت از دهان خارج میشود. مصوتها به دو دستهٔ کوتاه (فتحه، کسره، ضمه) و بلند (ا، و، ی) تقسیم میشوند.
در زبان فارسی ۲۳ صامت و ۶ مصوت وجود دارد.
مثال: در کلمهٔ «سلام»، «س» و «ل» و «م» صامت هستند و «ا» مصوت است.