راهنمایی کوتاه: برای پیدا کردن ترکیبهای درست، عدد اکسایش M و X را از روی اکسیدهای MO و XO3 به دست میآوریم.
گامبهگام:
۱) در MO، اکسیژن عدد اکسایش ۲- دارد؛ پس عدد اکسایش M برابر ۲+ است.
۲) در XO3، مجموع عدد اکسایشها صفر است: X + 3(-2)=0؛ پس عدد اکسایش X برابر ۶+ است.
۳) چون عدد اکسایش X با شمار الکترونهای ظرفیتیاش برابر است، X در گروه ۱۶ جدول تناوبی قرار دارد. با توجه به ترکیبهای SeX2 و Na2XO4، X همان گوگرد (S) است.
۴) فرمولهای پیشنهادی را بررسی میکنیم:
- MPO4: بار فسفات PO43- است و M بار ۲+ دارد، پس فرمول درست M3(PO4)2 است؛ بنابراین MPO4 وجود ندارد.
- M3N2: نیتروژن بار ۳- دارد و M بار ۲+؛ فرمول M3N2 درست است.
- MCO3: کربنات CO32- با M2+ ترکیب MCO3 میسازد؛ درست است.
- MS2: سولفید S2- با M2+ باید MS بدهد، نه MS2؛ پس MS2 وجود ندارد.
- SeS2، SCl4، CS2 و Na2SO4 همگی ترکیبهای شناختهشدهای هستند.
۵) پس فقط ۲ ترکیب از فهرست «وجود ندارد»: MPO4 و MS2.
پاسخ نهایی: ۲ ترکیب پیشنهادی وجود ندارند؛ یعنی MPO4 و MS2.
مثال مشابه: اگر M را کلسیم (Ca) در نظر بگیریم، اکسید آن CaO است. فسفات کلسیم Ca3(PO4)2 نوشته میشود نه CaPO4، و سولفید کلسیم CaS است نه CaS2.
اگر میخواهی بیشتر یاد بگیری: به بار یونهای چنداتمی مثل PO43-، CO32- و SO42- دقت کن؛ با تعیین بار کاتیون و آنیون، میتوانی فرمول درست هر ترکیب را بنویسی.