نیمه عمر یک رادیو ایزوتوپ زمانی است که نیمی از اتمهای آن ایزوتوپ به اتمهای دیگر تبدیل شوند. هرچه نیمه عمر یک رادیو ایزوتوپ بیشتر باشد، پایداری آن بیشتر است؛ زیرا دیرتر تجزیه میشود.
- رادیو ایزوتوپهایی با نیمه عمر کوتاه، فعالیت رادیواکتیو بیشتری دارند و سریعتر تجزیه میشوند.
- رادیو ایزوتوپهایی با نیمه عمر بلند، پایدارترند و دیرتر تجزیه میشوند.
پس رابطه بین نیمه عمر و پایداری رادیو ایزوتوپها مستقیم است؛ یعنی هرچه نیمه عمر بیشتر باشد، ایزوتوپ پایدارتر است.
راهنمایی کوتاه: نیمه عمر رادیو ایزوتوپها نشاندهنده پایداری آنهاست.
گامبهگام:
۱) نیمه عمر را تعریف کن: زمان لازم برای اینکه نیمی از اتمهای یک رادیو ایزوتوپ تجزیه شوند.
۲) رابطه نیمه عمر و پایداری را بررسی کن: هرچه نیمه عمر بیشتر باشد، پایداری بیشتر است.
۳) نتیجهگیری کن: رادیو ایزوتوپهایی با نیمه عمر بیشتر، پایدارترند.
پاسخ نهایی: رابطه نیمه عمر با پایداری رادیو ایزوتوپ مستقیم است.
مثال مشابه: مقایسه نیمه عمر اورانیوم-238 (خیلی زیاد) با نیمه عمر رادون-222 (کم).