اسناد هستی به یک چیز به این معنی است که وجود و واقعیت آن چیز به چیز دیگری نسبت داده شود. در فلسفه، اسناد هستی میتواند به دو صورت انجام گیرد: یا به صورت مستقیم و بیواسطه، یا به صورت غیرمستقیم و با واسطه.
در فلسفه اسلامی، هستی به دو قسم تقسیم میشود: واجبالوجود (خدا) و ممکنالوجود (موجودات دیگر). واجبالوجود وجودش را از خود دارد و ممکنالوجود وجودش را از واجبالوجود گرفته است.
- واجبالوجود: وجودش مستقل و بینیاز از غیر است.
- ممکنالوجود: وجودش وابسته به واجبالوجود است.
بنابراین، اسناد هستی به ممکنالوجود به این معنی است که وجود آن به واجبالوجود نسبت داده شود.
