غار افلاطون یک تمثیل فلسفی است که توسط فیلسوف یونانی افلاطون در کتاب «جمهوری» بیان شده است.
هدف از غار افلاطون توضیح دادن وضعیت انسانها در جهان و چگونگی درک آنها از واقعیت است.
راهنمایی کوتاه:
افلاطون در این تمثیل، انسانها را به زندانیانی تشبیه میکند که از کودکی در غاری تاریک به دیواری روبهرو هستند و پشت سرشان آتشی روشن است.
گامبهگام:
- ۱) زندانیان فقط میتوانند سایههایی را که بر دیوار مقابلشان میافتد ببینند.
- ۲) آنها تصور میکنند که این سایهها واقعیت دارند.
- ۳) اگر یکی از زندانیان آزاد شود و به بیرون از غار برود، ابتدا دچار سردرگمی و حتی انکار واقعیت جدید میشود.
- ۴) او به تدریج درمییابد که واقعیت چیزی فراتر از سایههاست.
پاسخ نهایی:
هدف اصلی غار افلاطون نشان دادن تفاوت بین واقعیت و تصور ماست.
مثال مشابه:
مثلاً اگر کسی فقط از طریق تلویزیون و رسانههای خاصی اطلاعات کسب کند، ممکن است تصور کند که واقعیت همان چیزی است که او میبیند، در حالی که واقعیت میتواند بسیار متفاوت باشد.
